Over onsBlog

Een toekomst?

Lia van Haren 6 september 2015

Een beetje schuldig voel ik me, maar vooral ontzettend bevoorrecht, wanneer ik donderdagochtend naar mijn werk rijd. De Nederlandse media ontploft. Ik word overspoeld met schrijnende beelden van dappere mensen, die wanhopig, alles achterlatend en met gevaar voor eigen leven en dat van hun gezin, proberen hun weg te vinden binnen Europa. En ik mag gewoon naar mijn werk…..

Het nieuwe schooljaar is gestart. Honderden Nederlandse kinderen hebben de afgelopen weken voor het eerst kennisgemaakt met het Nederlandse onderwijs. Zij zullen ergens rond 2032 de arbeidsmarkt betreden. Met collega's praat ik over leren innoveren. De school van de toekomst. Hoe moet het Nederlandse onderwijs er uit gaan zien om het kind dat -zoals het er nu uitziet- in 2085 met pensioen gaat, voldoende uitgerust de arbeidsmarkt op te sturen? Welke vaardigheden heeft dit kind nodig om zich te kunnen redden? En wat vraagt dit kind van de professionals in het onderwijs?

Het eerste wat bij mij opkomt wanneer mij deze vragen worden gesteld zijn: liefde, veiligheid, vertrouwen, aandacht, andere mensen om interactie mee aan te gaan, motivatie.
Maar dan volgt al snel flexibiliteit, creativiteit, keuzes kunnen maken, kunnen filteren van informatie, het lef om problemen aan te gaan in plaats van steeds te willen voorkomen. Waarden gaan een belangrijke rol spelen. De taak van de leerkracht wordt het begeleiden van een door de leerling zelf gekozen traject om zijn dromen na te jagen. Ieder op zijn eigen manier.
Met mijn collega's ga ik nog even door: weg met de op leeftijd gebaseerde klassenconstructie, weg met het vakgerichte onderwijs, weg met onderwijs voor het gemiddelde kind, loskomen van methodes, de vele mogelijkheden van ICT benutten om kinderen te inspireren, maatwerk te leveren en te kunnen volgen wat het nodig heeft.

Geïnspireerd door scholen met lef, zoals Mondomijn (www.mondomijn.nl) en Niekée (www.niekee.nl), die in Nederland al geruime tijd bezig zijn met onderwijsinnovatie, creëer ik een prachtige vorm van onderwijs. In mijn hoofd dat wel, maar vastberaden ben ik, om binnen mijn werk het eigenaarschap en een onderzoekende houding vanaf maandagochtend een plek te geven. Dat is alvast een kleine stap in de richting van mijn onderwijs van de toekomst.

Joke Tillemans van Mondomijn 

Sjef Drummen van Niekée 
Op weg naar huis raast de media onvermoeibaar door. Ik denk aan die kinderen die angstig en gehavend ons land binnenkomen. Zoekend naar een gelukkig leven. Wat hebben zij nodig om in Nederland hun weg te vinden? Nog meer dan de kinderen die al langer in Nederland wonen, zullen zij op school behoefte hebben aan liefde, aandacht en veiligheid.
Zij hebben het lef getoond om problemen aan te gaan. Zij hebben een doel. Zij komen hier hun dromen waarmaken.
Nu ik nog. Ik zie het als mijn taak om deze kinderen onderwijs te bieden, waarin ze zichzelf mogen zijn. Een kans krijgen om in hun eigen tempo, hun eigen weg te mogen bewandelen richting een zelfgekozen baan op de Europese arbeidsmarkt.
En ik besef.... Nederland is in beweging. De toekomst is begonnen. Het is tijd om ons onderwijs klaar te stomen voor de arbeiders van de toekomst. Start vandaag!

Er is 1 reactie

11 september 2015 - Wim Valks schreef:

Hoi Lia,

Leuk zo'n blog.
'Bekijk mijn doelen voor het nieuwe schooljaar' schrijf je op Twitter.
Maar eens even kijken dus.
En na het lezen van je blog vraag ik me af: welke doelen stelt Lia?
Misschien stof voor een volgende blog?

Wij horen graag uw mening, laat een reactie achter

Velden met een * zijn verplicht.